Charakterystyka rasy

Kraj pochodzenia:
Wielka Brytania.

Klasyfikacja:
Grupa 8 FCI, sekcja 1.

Charakter i usposobienie:
Łatwo przyzwyczajający się do zmiennych warunków, oddany towarzysz.

Osobowość:
Inteligentny, entuzjastyczny i posłuszny, odczuwający silną potrzebę spełniania oczekiwań właściciela. Łagodny, bez śladu agresji czy zbytniej nieśmiałości.

Zachowanie:

Dzieci:

Wzorowe zachowanie w stosunku do dzieci.

Stosunek do ludzi:

Bardzo przyjazny i towarzyski

Podatność na szkolenie:

Bardzo szybko się uczy.

Samodzielność:

Zależny od ludzi w umiarkowanym stopniu.

Skłonność do dominacji:

Umiarkowana.

Inne zwierzęta domowe:

Zasadniczo dobrze znosi towarzystwo innych zwierząt.

Skłonność do walk:

Zasadniczo nieagresywny wobec do innych psów.

Hałaśliwość:

Szczekanie na średnim poziomie.

Potencjalne problemy zdrowotne:
Dysplazja stawu biodrowego i choroby oczu.

Pielęgnacja okrywy włosowej i potrzeby fizyczne:

Czesanie i kąpiele:

Niewielkie wymagania

Trymowanie i strzyżenie:

Nie jest potrzebne.

Okrywa włosowa:

Krótka.

Linienie:

Linienie na średnim poziomie.

Ruch i ćwiczenia fizyczne:

Pies potrzebuje dużo ruchu i ćwiczeń fizycznych.

Jogging:

Doskonały towarzysz do joggingu.

Zachowanie w domu:

Średnio aktywny w domu.

Miejsce zamieszkania:

Nadaje się do mieszkania, ale najlepiej czuje się w domu z dużym ogrodem.

Klimat:

Dobrze znosi większość warunków klimatycznych.

Właściciel:

Nadaje się także dla osób, które wcześniej nie miały psa.

Długość życia:

Średnia (10 do 12 lat).

Uzdolnienia:
Towarzysz rodziny, pies myśliwski, tropiciel, aportowanie, stróżowanie, praca w policji, wykrywanie narkotyków, udział w akcjach poszukiwawczych i ratunkowych, dobre wyniki na torach przeszkód dla psów i zawodach posłuszeństwa (ang. „agility” i „competitive obedience”).

Czuły węch Labradorów sprawił, że stały się one jednymi z najpopularniejszych psów do wykrywania narkotyków. W policji kolumbijskiej Labradory stanowią jedną trzecią psów pracujących w tym właśnie charakterze.

 

Cechy fizyczne:

Wysokość (w kłębie):

Pies 56-57 cm; suka 54-56 cm

Waga:

Pies 28-36 kg; suka 25-32 kg

Psy o mocnej, zwartej budowie, bardzo aktywne. Głowa o szerokiej czaszce z zaznaczonym stopem. Szeroka i głęboka klatka piersiowa i dobrze wysklepione żebra. Szerokie i mocne lędźwie i zad. Kufa silna, duży nos Uszy średniej wielkości, zwisające, przylegające do głowy, osadzone raczej z tyłu. Szczęki i zęby mocne, ścisły zgryz nożycowy. Oczy brązowe lub orzechowe, wyrażające inteligencję i łagodne usposobienie.

Szyja mocna, bez podgardla. Grzbiet prosty. Kończyny przednie o mocnym kośćcu, proste od łokcia do ziemi, patrząc z przodu i z boku. Zad dobrze rozwinięty, nie opadający w kierunku ogona. Charakterystyczny ogon („ogon wydry”), mocny i bardzo gruby u nasady, stopniowo zwężający się ku końcowi, całkowicie pokryty sierścią.

Charakterystyczna krótka i gęsta sierść, bez fal i tzw. „pióra”, dość twarda w dotyku, z dobrze rozwiniętym ochronnym podszerstkiem. Umaszczenie: czarne, biszkoptowe (żółte) lub czekoladowe. Kolor biszkoptowy może mieć odcień od jasnokremowego do rudego. Dopuszczalna niewielka, biała plamka na piersi.